Kick and rush

Wiele różni Polskę od cywilizowanych futbolowo krain. Wyliczanka jest zbędna, każdy kto śledzi najlepsze europejskie ligi od razu różnicę zauważy, ale pewnie już nie wszyscy dostrzegą, że oprócz prawdziwych piłkarzy brakuje nam też ludzi potrafiących o futbolu pięknie opowiadać.

Choć polski kibic został zawalony stacjami telewizyjnymi pokazującymi futbol, nie doczekał się tzw. ekspertów - byłych piłkarzy i trenerów potrafiących o piłce mówić i pisać. Pomagać w pracy komentatorom i dziennikarzom, zauważać rzeczy, których my - zwykli śmiertelnicy - nie jesteśmy w stanie dostrzec.

Zazdroszczę angielskim kibicom futbolowych nauczycieli. Zadających ciekawe pytania, stawiających ciekawe tezy, opowiadających historie, o których wiedzą nieliczni. Tony Cascarino, Jamie Redknapp, Alan Hansen, Gary Lineker ( i wielu innych) sprawiają, że lepiej rozumiemy futbol, zbliżamy się do niedostępnych gwiazd, zaglądamy w umysły trenerów.

Polski kibic musi sobie radzić w futbolowym świecie bez przewodników, lub z przewodnikami wiedzącymi i widzącymi tyle samo co on sam.

Dlatego środowy występ Mirosława Trzeciaka, który współkomentował mecz Ligi Mistrzów Inter - Chelsea jest wyjątkowy.

Po dyrektorze sportowym Legii widać, że interesuje się piłką. Przed meczem nie musiał uczyć się nazwisk piłkarzy, dociekać, czy Cole’ów w Chelsea łączą więzy krwi, sprawdzać jak to się stało, że Mourinho nie siedzi już na ławce londyńczyków. Do zadania doskonale się przygotował, wiedział jakie problemy targają oboma klubami w ostatnich dniach.

Na antenie nie starał się popisywać wiedzą, dawkował ją w doskonałych ilościach, wyjmując z odpowiedniej szufladki informację, gdy akurat wymagała tego sytuacja na boisku. Nie zależało mu na zawłaszczeniu widowiska, nie zrzucił na telewidza wagonu niepotrzebnych statystyk. Milczał nie tylko, gdy zabrakło mu tchu i musiał nabrać powietrza.

Co najważniejsze, dzięki niemu lepiej się mecz oglądało. Trzeciak wyjaśniał ruchy piłkarzy, pomagał w odbiorze widowiska, nie silił się na ciężkostrawne dowcipy i wydumane tezy.

Dlatego tak trudno mi uwierzyć, że człowiek, który tak ładnie o piłce opowiada, tak bardzo nie sprawdza się jako dyrektor sportowy. W Legii Trzeciak radzi sobie gorzej niż źle, wymienienie wszystkich jego błędów zajęłoby więcej miejsca niż ten wpis. Wkrótce napiszemy o tym tekst w „Gazecie”

Słuchając go zamarzyłem, by w ITI dokonano zmiany i przesunięto na stanowisko głównego eksperta nSportu. Dla Legii to żadna strata, za to stacja telewizyjna zyskałaby człowieka, który poprowadziłby kibiców przez fascynujący i skomplikowany futbolowy świat.